Laatste dag: Agra en de Taj Mahal!

Maandag 23 november: Agra

5:30u uit de veren om bij het krieken van de dag de Taj Mahal te zien. Om 6:15u staan we in de rij, met ons "high value ticket", wat zoveel betekent dat we als westerlingen onze inkom duurder betalen dan de Indiërs met hun "general ticket". Het aanschuiven moet om een duistere reden gevaarlijk zijn want de mannen worden van de vrouwen gescheiden (arme Frans!).

En dan le moment suprême: hoe hoog de verwachtingen ook gespannen zijn, de Taj Mahal overtreft ze allemaal. Onze gids loodst ons naar "the best angles for picture" en geeft interessante uitleg. 

Helemaal in hogere sferen nemen we een paar uur later het ontbijt in het hotel. Daarna brengt de gids ons naar het indrukwekkende Rode Fort en de Baby Taj Mahal: een beetje een misleidende benaming want Shah Jahan inspireerde zich hier gedeeltelijk op voor zijn Taj. Hoewel veel kleiner dan de Taj Mahal is deze "baby" even adembenemend! We komen ogen tekort...

Na een late lunch brengt de gids ons via de bazaar naar de moskee van Agra waar Marijke niet binnen mag wegens zeer onzedig gekleed. Het lawaai van de bazaar is oorverdovend, de lucht niet te ademen, de drukte van voetgangers, brommers, riksja's, auto's bijna niet te harden. Maar ook dit is Indië, en we overleven het!

We sluiten deze onvergetelijke dag af met een (niet zo lekker :-/) avondmaal op het dakterras van het hotel, met zicht op de Taj Mahal (die jammer genoeg niet te zien is wegens donker en mist :-/).

Morgen brengt ons busje ons van Agra naar Dehli en scheiden onze wegen: Greet en Heidi keren na een kort bezoek aan Delhi huiswaarts, Marijke, Frans en Katrien nemen in de namiddag het vliegtuig naar Bengalore waar we enkele dagen mogen logeren bij de schoonouders van Johanna: Viji en Jay. Wellicht weer een andere kijk op Indië.

Met deze uitzonderlijke dag eindigt onze blog, lieve lezers. Het plan was om de tekst op te smukken met foto's maar daar heeft het gebrek aan internet een stokje voor gestoken. Jammer... Dank voor jullie meereizen, vele groetjes en tot later!

Katrien, Marijke, Greet, Heidi en onze Frans.

Donderdag 19 tot zondag 22 november

Donderdag 19 november: Jodhpur

Geen fietsjes vandaag :-/, wel bezoek aan de blauwe stad Jodhpur. 

We vertrekken met ons busje naar het prachtige Mehranghar Fort en beamen nog maar eens: "To travell in India you need three things: a good horn, good breaks and good luck"....

Gelukkig hebben we dat allemaal :-).

In de tuin van het Crematorium zijn we getuige van een filmopname van een (wereld)beroemde luitspeler in de prachtige tuin: voorbijgangers komen vol beate bewondering zijn voeten kussen.

Lunch in een zalig koele tuin. Na het bezoek van de City Palace komt het harde werk: de gids brengt ons naar een soort grote textiel hal ( only look, no buy! zegt hij zalvend) waar we in de kelders vergast worden op het toppunt van verkoopstechnieken. De jonge verkoper maakt er een echte show van, maar we hebben op voorhand beslist NIETS te kopen. Een uur later komen we buiten met lege handen, gevolgd door de gids met een voldane blik en al onze pakjes... Terwijl Frans in het centrum nog vlug een smartphone oplader gaat kopen (3€!) wachten wij in een zusterfirma van textiel waar Greet nog 2 flinke slagen slaat :-).

We nemen een aperitiefje op het dakterras van het poepchique hotel Raas en ontmoeten tijdens het avondmaal Astrid Van de Velde en Wies die toevallig in de buurt zijn.

Vrijdag 20 november: van Jodhpur naar Jaipur

Vertrek met busje tot buiten de stad en vandaar onze laatste fietstocht: 40 km richting Jaipur. We lunchen eens te meer op het "terras" van een privé woning. De vriendelijke eigenaar, duidelijk van goede komaf, pronkt met zijn schitterende Royal Enfield motor. Algauw staat de voortuin vol met nieuwschierige kinderen, de vrouw des huizes vraagt verlegen om met haar op de foto te staan, we krijgen een lekker kopje Massala thee. Intussen zijn de fietsen in alle stilte op de bus geladen en rijden we verder naar Pushkar waar toevallig de grootste kamelenmarkt van Azië en de hele wereld van start is gegaan: impressionant!!! We lopen er een uur rond tussen duizenden kamelen, paarden en Indiërs in opperste feeststemming. Een ongelooflijke belevenis! 

Geheel onder het stof met zand tussen onze tenen rijden we verder naar Jaipur waar hogervermelde uitspraak over het verkeer hallucinante werkelijkheid wordt. Onze bewondering voor onze chauffeur is mateloos!

Zeer moe maar tevreden naar bed.

Zaterdag 21 november: Jaipur

Net op tijd wordt een nieuwe leesbril uit de hemel gezonden, samen met een zeer gewaardeerd chocolaatje ;-).

Per bus rijden we door het oude centrum van de Roze Stad op weg naar het stadsmuseum (dat een beetje tegenvalt) en verder naar het prachtig gelegen Amber Fort. Olifanten brengen toeristen tot helemaal boven, wij gaan te voet (wij zijn immers geen "toeristen"!) en genieten van het immense gebouw waar de maharadja's volgens onze gids woonden met 20, 30 echtgenotes. Hij voegt er kwijlend aan toe dat hij nog 100 maîtresses had buiten het Fort. Hij brengt ons naar de "spiegelzaal", waar de maharadja's hun vrouwen ontvingen. We staan paf van bewondering: muren en plafonds zijn een mozaïek van spiegeltjes en (half)edelstenen, in prachtige figuren die getuigen van de drie i's: invloeden van India, Iran en Italië.

De wettelijke echtgenotes kwamen samen "to gossip" in het Hawa Mahal of the Wind Palace met een wondermooie voorgevel. Pal achter de Hawa Mahal bevinden zich zestien kolossale geometrische instrumenten gebouwd door de amateur-sterrenkundige maharadja Jai Singh II. Na dat bezoek brengt de gids ons naar een bedrijfje van Jaipur jewelry (only look, no buy!): gevaarlijk terrein... Twee uur later komen we met voldane blik buiten: deze keer kunnen we de kleinoden zelf dragen :-))).

In de file naar het hotel botsen we nog op een sprankelende feeststoet van de Sikhs. Avondmaal in het hotel en valies maken: morgen up naar het hoogtepunt: Agra en de Taj Mahal!

Zondag 22 november: van Jaipur naar Agra

We mogen uitslapen to 8u, vertrek rond 10u voor een lange tocht richting Agra. Onderweg een korte stop voor een blitzbezoek aan een waterbron waarrond in de diepte een prachtig trappencomplex is gebouwd: men haalde er niet alleen water naar boven, de koelte had ook een grote aantrekkingskracht voor "social gatherings". 

Het verkeer is superdruk waardoor we ook later dan gepland in Fathepur Sikri, een prachtig complex met hindoe en moslim invloeden en dat maar een tiental jaar bewoond werd door de Maharadja die het liet bouwen, wellicht door gebrek aan water.

Hoe dichter we Agra naderen hoe drukker en chaotischer het verkeer. Blijkbaar zijn er overal festiviteiten en trouwpartijen aan de gang. We bereiken het hotel in de buurt van de Taj Mahal die we pas morgen te zien krijgen: we plannen op tijd op te staan voor de zonsopgang!

Dinsdag 17 en woensdag 18 november

Dinsdag 17 november: van Korta naar Bhenswara.

We vertrekken vroeg want weten intussen dat het na de lunchbreak te heet is om nog aangenaam te fietsen. In de voormiddag is het heerlijk koel, we zetten er zo'n vaart in dat (het landschap is dor, eentonig en de weg een beetje saai)  we al rond 14u in Bhenswara aankomen. Het dorpje heeft niet zoveel te bieden, we zien al uit naar Johdpur waar we morgen naartoe fietsen.

Woensdag 18 november: van Bhenswara naar Jodhpur.

Onze ervaring van gisteren heeft ons doen besluiten om de fietstocht van vandaag een beetje in te korten: het plan is om te fietsen tot lunchtijd en dan met de volgwagen door te rijden naar Johdpur.

 We beginnen gezwind om 8:30u in de koelte van de morgen, af en toe is er wat variatie in het dorre landschap, rond de dorpjes zwaaien meisjes en jongens in prachtige schooluniformen, soms schaterlachend (wellicht om onze fiets outfits).

Plots zien we een eindje verwijderd van de weg een twintigtal kleurrijke vrouwen aan het graven. We stoppen voor foto's en zwaaien, tot  een van hen in onze richting komt. Ze doet een hele uitleg in haar taaltje, ziet er nieuwsgierig en guitig uit. De anderen volgen een voor een en algauw zitten we volop in een gebarenconversatie.

Er wordt gelachen (niet altijd duidelijk waarom :-))), we bewonderen hun juwelen, zij onze fietshelmen, eentje probeert onder luid gegier een fiets uit. Wat een zalig moment van verzustering, onze Frans staat er een beetje verweesd bij ;-). We trakteren ze nog op enkele mooie gezangen (Brand in Mokum, O Heer, d'avond is neergekomen...) en moetendan afscheid nemen.

Onze dag kan niet meer stuk. We fietsen met een grote glimlach verder tot we een huisje gevonden hebben waar we kunnen schuilen voor de zon om te lunchen.

Het is nog 60km tot Johdpur en bloedheet: de fietsen worden op de volgwagen geladen en we rijden verder met het busje. In Johdpur fietsen was sowieso geen optie wegens het drukke verkeer. We ondervinden al gauw hoe waar dit is! 

Bij het binnenrijden van de stad merkt onze fietsbegeleider gelukkig op tijd dat we met de fietsen op het dak niet onder een brug kunnen. We blokkeren het verkeer dat ons nu luid toeterend langs alle kanten voorbijsteekt. Hallucinant!

Onze gids regelt gauw twee riksja's die ons door dit wespennest naar ons hotel brengen, een echte Indische belevenis. Van de woestijnachtige stilte zijn we plots in het helse lawaai beland van luid toeterende vehikels van allerlei pluimage. 

We spoelen de emoties door met een frisse pint op het dakrestaurant van het hotel waar we ook vanavond zullen dineren met zicht op de blauwe stad.

En dan is er eindelijk internet :-).

Morgen bezoeken we het Mehranghar Fort en is er misschien tijd voor shopping in de Bazaar!

Eindelijk!!! Na 5 dagen internetloos weer in de bewoonde wereld.

Lieve lezers,
Sorry voor het lange wachten: in het land van de IT is internet nog niet doorgedrongen tot in de uiterste hoekjes :-/.
Hieronder het verslag van de laatste dagen. Dat van gisteren en vandaag volgt.
Tot gauw!

Donderdagavond 12 november

We hebben onze keuze om in 't stad te gaan eten niet beklaagd! Twee riksja's brengen ons naar het oude stadsgedeelte van Udaipur en al vlug staan we hopeloos vast in de smalle straatjes: auto's, brommers en voetgangers, busjes en riksja's proberen al wringend elkaar te kruisen of voorbij te steken. Iedereen geeft aanwijzingen onder luid getoeter, het is een kwestie van millimeters!!! Het is zalig om die sfeer op te snuiven en het restaurantje dat voor ons gereserveerd is doet ons opnieuw genieten van de heerlijke Indische keuken.

Wat een mooie eerste dag!

Vrijdag 13 november:  Udaipur - Kumbhalgarh

Vroeg uit de veren voor een fietstocht van 40 km. Het busje brengt ons eerst veilig uit het drukke Udaipur. De tocht wordt zo mogelijk nog pittiger dan gisteren, het is warm, maar de omgeving is pittoresk: we maneuvreren tussen beschilderde koeien, ezels, schapen, toeterende brommers... 

We krijgen een lekkere lunch in de schaduw idyllische plek aan een rivier

De fietsen laten weer van zich horen: Frans krijgt platte band, de versnellingen knarsen en haperen duchtig verder. Een plotse kramp van Frans wordt terstond verholpen door een gedecideerde  massage van mr Singh, onze hulpvaardige chauffeur :-)

Tijdens het avondmaal ontdekken we dat Sabir, onze gids,  vroeger een "IT nerd" (zijn woorden!) was, maar geteisterd door rugproblemen met een vriend een reisagentschap over heel Indië opzette. (Wat mijn stelling nog eens bevestigt: reizen als ideale ondersteuning voor een zwakke rug!)

Zaterdag 14 november: van Kumbhalgarh naar Ranakpur.

Vroege start: ontbijt om 7u om vóór de 50 km fietsen het  prachtig Fort of Kumbahlgar te bezoeken. Een totale verrassing: in een  buitengewone omgeving ligt een prachtig complex uit de 15de eeuw, met aansluitend een muur van 38km, op de Chinese muur na de langste ter wereld. Het werd in heel zijn geschiedenis slechts één keer veroverd, en dan nog maar voor 2 dagen.

Er volgt een pittige fietstocht, alweer met regelmatig oponthoud voor het herstellen van een falende ketting (een kapotte schakel wordt met de hamer te lijf gegaan), het na 500m vervangen van diezelfde ketting door een nieuwe, het nog eens bijstellen van de versnellingen.... Sommigen onder ons krijgen er een punthoofd van. 

De gids blijft er rustig onder: vanaf morgen is het plat fietsen, dan hebben we dus geen versnellingen meer nodig... :-/ 

In de late namiddag bereiken we de prachtige marmeren Jaïn tempel van Ranakpur. Het Jaïnisme is een vorm van Hindoeïsme met een uiterst respect voor alle levende wezens, tot insecten toe. We bereiden het bezoek voor met het aanpassen van onze kledij: een sari over onze fietsbroeken, de schouders zedig bedekt. Maar blijkbaar hebben we de voorschriften niet goed begrepen: bij keuring aan de ingang krijgen Greet en Katrien een brede witte broek met strop en stempel aangereikt: klaar voor de gevangenis... Het belet ons geenszins om te genieten van de als kantwerk bewerkte marmeren zuilen van de tempel, de prachtige constructie van de ontelbare zalen. Ongetwijfeld een zalige plek om in alle rust te mediteren, ware het niet dat de Indische toeristen het Engelse "Please keep silence" (sic) niet begrijpen. Hun gekwetter en het getier van de kinderen belet ons zelfs onze audiogids te verstaan.

Na een laatste half uurtje fietsen bereiken we ons hotel in Ranakpur.

We voelen onze beentjes en kruipen op tijd in bed: morgen wacht ons een tocht van 75km...

Zondag 15 november: van Ranakpur naar Korta

Het wordt inderdaad een lange tocht "in het zadel". Weliswaar plat, maar het is opletten voor het kapotte wegdek en de medeweggebruikers, die gelukkig onder luid getoeter hun komst aankondigen. Het is veel warmer dan we verwacht hadden (tot 38 graden in de schaduw) en we zijn blij met de lunchbreak: een picknick in de schaduw van het afdak van een soort barke. 

Bij 3 van de 5 zorgt de Indische keuken voor enige (lichte!) aanpassingsproblemen, wat het fietsen in de hitte niet ten goede komt... 

Het landschap verandert voortdurend, van groene jungleachtige vegetatie naar droge woestijn met in de verte oprijzende bergen. Onze fysische inspanningen worden bij aankomst beloond door een warme ontvangst op een prachtig domein. De kamers zijn huisjes verspreid in een uiterst verzorgde omgeving, de hoteleigenaar komt ons persoonlijk begroeten. Hij heeft hier 9 paarden en organiseert tochten te paard in de omgeving. 

We vallen als een blok in slaap voor een uurtje en genieten daarna van een heerlijke douche en avondmaal. We zijn blij dat we hier morgen een dagje kunnen bekomen!

Maandag 16 november: Korta

Lekker uitslapen en na het ontbijt bezoek aan Korta. Korta is een klein dorpje waar amper toeristen komen. We krijgen meteen een troep joelende kinderen achter ons, sommigen netjes in schooluniform (die zijn dus aan 't spijbelen :-)), anderen een beetje sjofeler gekleed die niet naar school gaan: ook hier maakt geld het verschil! 

De eigenaar van het hotel brengt ons naar de dagelijkse samenkomst van de herders met rode tulbanden: een ritueel waarbij ze samen opium (!) roken en ook van het goedje drinken. We bezoeken (lichtjes beneveld :-/) een paar huisjes in het dorp, zien een rondtrekkende smid aan het werk, steeds onder ontwapenend enthousiasme van de kinderen.

We keren terug voor de lunch en krijgen de namiddag vrijaf: wasje doen, blog aanvullen (in 't klad, want hier is totaal geen internet!), beetje lezen: het doet ons deugd!

10 - 11 - 12 november 2015

Fourladiesandagentleman.blogspot.com

Dinsdag 10 november 2015

Wetteren: 6:24u, Brussel-Dehli : 10:20u: so far so good.

Aankomst Delhi 22:30 u plaatselijke tijd. Na 30' wachten op bagage en nog eens 30' rijden naar 't hotel resten ons nog 2 uurtjes om een tukje te doen en een douchke te nemen. 

Woensdag 11 november

Om 3u pikt het busje ons weer op voor de vlucht naar Udaipur om 5:20u. 

Rond 8 u ontbijt in hotel Rampratap in Udaipur waarna we eindelijk kunnen instorten voor een paar uurtjes. 

Intussen hebben we begrepen dat we hier midden in de Diwali festiviteiten beland zijn, beetje te vergelijken met onze Kerst. Huizen en mensen versieren zich met bloemenkransen, onze kerstboom is hier een reuze rietsuikerstengel waar cadeautjes aan gehangen worden. Het straatbeeld licht op door de prachtigste sari's voor deze feestelijke gelegenheid.

Namiddag bezoek aan het beroemde City Palace. De gids maakt ons wegwijs in de geschiedenis van de Merwan dynastie waarvan de huidige koning de 37ste in rij is. De hele bovenverdieping van de Palace wordt nu nog bewoond door de koning en zijn familie. 

Een onverwacht bezoekje aan een miniatuur schilderschooltje, en misschien ook de pint erna maakt dat we het uittesten van de fietsen missen (om 18u donker...).

's Avonds breekt een oorverdovend vuurwerkconcert open boven de fel verlichte stad dat ons echter niet uit onze slaap kan houden, evenmin als het eindeloos getoeter van auto's en brommers :-/

Donderdag 12 november

De dag begint met een prachtig Engels gedicht en ontbijt in de tuin met zicht op het meer van Udaipur. Onze eerste fietstocht in Indië (45km) is meteen best pittig, voor sommigen nog uitdagender o.w.v. haperende versnellingen ... Daar moet aan gewerkt worden. Gevarieerd landschap van groen rond het meer tot dor en bijna woestijnachtig iets hogerop. We fietsen tussen de (heilige) koeien die mooi beschilderd zijn (met kaka en bloed merkt onze gids fijntjes op...) onder vriendelijk geroep van kindjes en voorbijrijdende brommers. 

Picknick aan een idyllisch meertje en terug naar Udaipur. 

Een uurtje of twee bekomen in het hotel (er zaten een paar flinke kuitenbijters bij, + beetje jetlag) en dan gaan we uit eten in 't stad.

Hallo allemaal!

Ondanks het mopperend tegenpruttelen van enkele familieleden ("Wat gaan jullie toch zoeken in zo'n gevaarlijk land?") vertrekken we dinsdagmorgen naar Indië voor een fantastische reis (hopen we) door Rajasthan, voor een groot stuk per fiets onder begeleiding (!!!!) van Sabir van Fly and Bike en een volgwagen.
Omdat dit voor sommigen niet genoeg is om er gerust in te zijn: deze blog, waar we zo regelmatig mogelijk een teken van leven zullen geven :-).
Nog 4 keer slapen en we zijn weg .........